![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Niks leuks te zeggen op een zwangerschapsaankondiging? Dan verzin je maar wat
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h480/d480/scalefit/me-to-we/2019/11/iStock-993589114-1.jpg)
Weet je niets leuks te zeggen als reactie op een zwangerschapsaankondiging? Doe dat toch maar, zegt Annemieke.
Schoonzus A. klinkt een beetje bedremmeld. Alles is goed met de baby hoor, maar nu ze het grote nieuws met de wijde wereld gedeeld heeft, vragen sommige mensen zich hardop af waarom ze zo snel alweer zwanger is. Of het niet een beetje zwaar is dadelijk, een baby en een dreumes tegelijk, en of het niet beter geweest was om even te wachten met gezinsuitbreiding. A. maakt zich nu zorgen, “Want misschien hebben ze wel gelijk.” Ik ben boos. Niet omdat ‘een beetje zwaar’ hoogstwaarschijnlijk een understatement is en het inderdaad handiger was als A. en haar man dit vooraf bedacht hadden. Nee, omdat die mensen gewoon hun grote mond hadden moeten houden.
Super! Mega! WOW!
Ben je niet de partner van de vrouw in kwestie of haar allerallerallerbeste vriendin tegen wie ze altijd eerlijk is en aan wie ze net verteld heeft dat ze eigenlijk helemaal niet zwanger wilt zijn, dan is er maar één juist antwoord op de aankondiging ‘Ik ben zwanger’ en dat is iets in de trant van ‘Gefeliciteerd! Fantastisch! Geweldig! Wat leuk voor je!’. Allemaal met uitroeptekens. Hyperpositief mag, maar negativiteit is niet gewenst. Zelfs niet wanneer je het verbergt onder een flinke lading bezorgdheid. Heb je niets leuks te zeggen? Jammer voor je, doe toch maar. Weet je niets leuks te zeggen? Google ‘zwangerschapsfelicitaties’ of ‘Wat zeg ik op een zwangerschapsaankondiging?’. Of kies uit de volgende mogelijkheden. Kort maar krachtig: ‘Super!’ ‘Mega!’ ‘WOW!’ Lief: ‘Jullie worden vast de beste ouders van de wereld!’ Ouderwets: ‘Hoera, er groeit een wondertje in je buik!’. Of anders gewoon: ‘Wat een goed nieuws!’
Mosterd na de maaltijd
Zelfs als jij het helemaal geen goed nieuws vindt. Als de kettingrokende mama-to-be net haar baan kwijt is geraakt en haar kat overleden is omdat ze vergeten is ‘m eten te geven en ze vorige week is gedumpt door de getrouwde tennisleraar waarmee ze een onveilige one-night-stand heeft gehad, bijvoorbeeld. Jij hebt je namelijk met je eigen zaken te bemoeien en niet met die van haar. Want ze kan er nu toch niets meer aan doen. Had dan ter zake gekomen voordat ze met elkaar de koffer indoken en had als kraamcadeau van nummer één gewoon een doosje condooms meegenomen in plaats van een rompertje maat 50. ‘Had je daar niet beter nog een halfjaartje mee kunnen wachten?’ is een beetje mosterd na de maaltijd als de foetus al bijna tegen de buikwand aan schopt. Nee, je mag ook niets negatiefs zeggen als ze de abortusgrens van 22 weken nog niet gepasseerd is. Wanneer ze je vertelt dat ze zwanger is, is het zeer waarschijnlijk dat ze de baby wilt houden dus hou jij je kop dicht.
Jouw mening doet er niet toe
De enige uitzondering op deze regel: wanneer ze er zelf om vraagt. Maar ik ken geen enkele vrouw die het blijde nieuws brengt met ‘Ik ben zwanger, wat vind jij ervan?’ Bij een zwangerschapsaankondiging doet het er namelijk niet toe wat jij ervan vindt. Vrouwen die in verwachting zijn, willen helemaal niet jouw mening weten. Nu niet: ‘Is dat niet erg ongezond voor de ongeboren baby, dat je die tiramisu eet?’. Later niet: ‘Ik zou nooooooit flesvoeding geven/mijn baby bij me in bed laten slapen/pas met zes maanden met hapjes beginnen’ en eigenlijk nooit niet. Vooral niet als de vrouw in kwestie hoogzwanger met een zak hondenvoer loopt te slepen op de parkeerplaats van de supermarkt en jij als onbekende bemoeial gaat vertellen dat te zwaar tillen tot een miskraam kan leiden (wat trouwens helemaal niet klopt). Deze is uit eigen ervaring ja.
Gefeliciteerd! Wat leuk voor je!
Of ik me dan nooit afgevraagd heb of het wel zo handig was dat schoonzus A. en haar man alweer aan een tweede baby beginnen terwijl nummer 1 nog niet eens fatsoenlijk kan lopen? Gedacht ‘Jeetje meid, wat ben jij naïef!’ toen ze schaapachtig bekende dat ze dacht dat veel borstvoeding geven het gehele eerste jaar wel als voorbehoedsmiddel zou werken. Of zelfs hardop tegen K. gezegd “Fokking hell, wat ben ik blij dat dit ons niet overkomen is. Een beetje zwaar? Dit wordt een horrorjaar voor ze! Het zal me benieuwen of hun relatie dit overleeft. Ik vrees het ergste; dit gaat ze echt niet trekken.” Natuurlijk heb ik dat. Allemaal zelfs, aangezien ik een vileine trut ben. Maar of ik ooit zoiets aan haar gevraagd heb? Nee, zo’n grote trut ben ik nou ook weer niet. Mijn reactie op haar zwangerschapsaankondiging was precies zoals het hoort: “Gefeliciteerd! Fantastisch! Geweldig! Wat leuk voor je!”
Annemieke kreeg de schrik van haar leven toen er zomaar twee streepjes op die test stonden. Met haar vriend K., baby Zoë en hond Dribbel (die naar alle kinderen onder de 10 gromt) woont ze in Spanje.
Lees ook: 21 dingen die je herkent als zwanger worden een tijdje duurt