![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Mannen leiden relaxter leven dan vrouwen… Kunnen we daar nou eens wat aan doen?!
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h529/d529/scalefit/me-to-we/2016/03/Multitasken.jpg)
Die kerels, die hebben het maar makkelijk. Nee, dat is geen wijvengezeik, dat is gewoon echt waar. Onderzoek toont namelijk aan dat mannen een stuk relaxter leven dan vrouwen. Wordt het zo langzamerhand niet eens tijd dat daar verandering in komt?
Ik roep het al een hele tijd, maar eindelijk is er nu dan ook empirisch wetenschappelijk bewijs voor mijn gelijk: mannen hebben het veel makkelijker dan vrouwen. Onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau wijst uit dat vrouwen veel minder vrije tijd hebben dan mannen. Vrouwen werken namelijk meestentijds gewoon door als ze eigenlijk vrij zijn en hebben daarnaast veel meer zorgtaken te vervullen. Waar de man na 17.00 uur uitklokt en thuis met een biertje op de bank ploft, hangt zijn vrouw met één hand boven de was op, terwijl ze op haar smartphone toch nog even een werkmailtje verstuurt en in gedachten een boodschappenlijstje maakt. Voortaan dus geen discussie meer over wie nou eigenlijk écht het sterke geslacht is: science said so.
Lees ook: De ‘Moederschaps Challenge’? #Bullshit.
Echter, de supergirls moeten er wel een hoge prijs voor betalen. Omdat vrouwen hun vrije tijd niet zelden heftig multitaskend doorbrengen worden zij een stuk zwaarder belast en komen veel minder tot rust dan de mannen. En hoewel er heden ten dage meer hoogopgeleide vrouwen dan mannen in Nederland zijn, raken ook steeds meer dames burn out of gaan ze, puur om te overleven, dan maar parttime werken. Dat is dus geen, zoals boze tongen vaak beweren, doelbewuste keuze om maar lekker lui geen carrière te hoeven maken, of als klein afhankelijk vrouwtje het handje op te hoeven houden bij manlief, maar puur een strategie om niet overbelast te raken. En dan vinden we het gek dat we in dit land op het gebied van emancipatie onderaan de foodchain bungelen? Nou, het verbaast mij niets.
Volkomen terecht zegt minister Jet Bussemaker van onderwijs Cultuur en Wetenschap nu dat dit een verspilling van van talent is. En het zou eens tijd worden. Want hoe zonde is het, dat alle dames met hun universitaire titels na hun studententijd maar al te vaak nog steeds achter het aanrecht en de stofzuiger verdwijnen, simpelweg omdat hun kerels zeker twee keer zoveel euro’s binnenslepen bij een fulltime baan dan zij zouden doen? Ik was er zelf het voorbeeld van: twee studies afgerond en zeker niet op mijn achterhoofd gevallen, maar toch heb ik vier jaar thuis gezeten omdat mijn ex-Manlief maatschappelijk nou eenmaal meer waard bleek dan ik, simpelweg omdat hij gezegend is met een scrotum en ik niet. Tja, wat mij betreft niet gek dat menig vrouw dan een beetje last krijgt van penisnijd.
De helft van de Nederlandse vrouwen kan momenteel financieel niet op hun eigen benen staan, als ze, bijvoorbeeld door een scheiding of het overlijden van haar partner, in haar eentje het brood op de plank moet brengen. Terwijl een man er meestentijds geen biefstukje minder om eet als hij zonder vrouw komt te zitten. Gelijke monniken, gelijke kappen? Hoewel in 1914 al bedacht, is het naleven van deze oude wijsheid 100 jaar later blijkbaar nog steeds een utopie. Niet zo gek, want veel werkgevers en mannen vinden het zo wel makkelijk. Moet er iets geregeld of verzorgd worden, dan richten de ogen zich vrijwel altijd op de vrouw. Tenzij er ergens een voetbalkantine moet worden vertimmerd, blijft de man lekker op zijn krent zitten. Kinderen naar de sportclub brengen? Muffins bakken voor het kinderfeestje? Hulpbehoevende ouders verzorgen? Zij doet het allemaal wel, terwijl hij geniet van de krant en nog een extra kopje koffie op de zondagmiddag. Want, waarom moeilijk doen, als het ook makkelijk kan? Tja, misschien omdat het pas écht moeilijk wordt, als we allemaal op onze luie reet zouden blijven zitten?
Maar laat ik niet al te erg de ‘feminazi’ uithangen, want ook in het mannenbolwerk klinkt langzaam nieuw geluid. Vooral uit het kamp van de vaders rijst steeds meer protest tegen de middeleeuwse praktijken in ons land, want de papa’s willen méér doen dan alleen op zondag de rollade aansnijden. Ze zijn er dus gelukkig wel, de geëmancipeerde echtgenoten die rillingen krijgen van het woord ‘papadag’ en die langzaam de barricade beklimmen om te vechten voor hun recht ook eens een fatsoenlijke poepluier te mogen verschonen. Maar parttime werken blijkt voor de Nederlandse man vaak nog steeds een soort overwinning waar ze eerst een oorlog voor moeten uitvechten met hun baas, want die heeft namelijk liever geen parttime zorgmietje op de werkvloer. Stel je voor zich, een deeltijdman, daar kun je je als CEO op de vrijmibo natuurlijk echt niet mee vertonen.
“Relax, schat!” welke vrouw hoort het niet regelmatig van haar man als ze weer eens koortsachtig alle ballen in de lucht probeert te houden, terwijl hij het weekend doorbrengt met zijn visvrienden of voetbalmaten? En gelijk heeft ‘ie. Want niemand wordt tenslotte vrolijk van zo’n gestresst wijf met een irritatiemeter ver uitgeslagen in het rood, wij als vrouwen zelf ook niet als we op zondagavond moeten constateren iedereen weekend heeft gehad, behalve wij. Maar ja, dan moet er wel de mógelijkheid zijn om te relaxen en momenteel is daar meestal gewoon geen plaats voor in de agenda, dus dan is het makkelijk lullen vanaf de mannelijke zijlijn. Maar goed, bijna 100 jaar nadat we voor het eerst mochten stemmen, is het misschien tijd om de volgende emancipatorische stap te zetten. Mannen hebben tenslotte altijd wat meer tijd nodig om ergens aan te wennen dan vrouwen. Het duurt even, maar dan heb je ook wat. One small step voor men, one giant leap for womankind? Laten we het hopen.
Lees ook: Een échte man verschoont luiers en pakt de stofzuiger!
(Bron: Volkskrant)
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.