![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
De eigenaardige routines die je ontwikkelt als je kinderen hebt!
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h479/d479/scalefit/me-to-we/2015/12/Etenstijd.jpg)
Maartje Krabbe (38) is jurist en moeder van twee kleine kinderen. Zij heeft moeten concluderen dat je als moeder opeens een heel andere kant van jezelf te zien krijgt.
Met kleine kinderen ontwikkel je een uitgebreid repertoire aan eigenaardige rituelen, gewoonten en routines. Bijvoorbeeld:
1.Magische slaapzak
Van al onze babyslaapzakjes had er één speciale krachten: de doorslaapzak. In dit zakje had onze baby namelijk twee keer een nacht doorgeslapen. Achteraf denk ik dat het toeval was. Maar in die slopende babytijd stond dat pakje voor de belofte van Onafgebroken Nachtrust. Als het pakje vies was, moest het acuut gewassen. Gingen we op reis, dan moest de doorslaapzak mee. Vergat iemand het wassen of het meenemen, dan hadden we een doorslaapzak-ruzie.
Lees ook: Wat ouders zeggen versus wat peuters horen.
2. Banaan op scherp
Toen de kinderen een jaar of één waren, heb ik een tijdje met een banaan naast mijn bed geslapen. Voor het geval een kind midden in de nacht wakker werd met hongerklop. Dan ging er snel een banaan in en konden we allemaal weer verder knorren. Gelukkig liggen de bananen tegenwoordig weer in de fruitschaal, waar ze horen.
3. Methode foie gras bij ´eerste hapje´
Een Catch-22: je peuter vindt het eten lekker. Dat weet je (want het is pasta of vissticks of pasta). Maar uit pure koppigheid weigert hij dat eerste hapje. Als dat hapje binnen is, eet hij zo het hele bord leeg. Dat is een wiskundige zekerheid. In deze situatie val ik terug op de methode foie gras. Dit zijn de stappen:
- Duim en wijsvinger ter hoogte van achterste kiezen plaatsen;
- Druk zetten;
- Mond klapt open;
- Snel hapje afsmeren aan tong;
- Zien hoe blik van peuter verandert van furieus-naar verbaasd-naar uitermate tevreden;
- Achterover zitten terwijl peuter zelf bord leeg eet.
4. Tandenpoetsen met Jacques Cousteau
Thuis verzette dochter zich tegen tandenpoetsen. Niet bij de tandarts. Daar kreeg ze, vanwege het felle licht, een indrukwekkende roze zonnebril op. De kaken gingen dan spontaan los. Bij het zoveelste poetsdrama zei mijn vriend: “We doen net als bij de tandarts.” Hij zette een zonnebril op dochter’s neus en warempel, daar was het tandartseffect. Twee dagen later brak de pleuris uit: zonnebril verdwenen. Hoe moesten we nu tanden poetsen? Na een paniekerige zoekactie vond ik in de badkamer een duikbril plus snorkel. Zou het werken? De bril ging op, de spanning steeg en … de mond ging open. Probleem opgelost. Maar het blijft merkwaardig om te zeggen: “Schaaaat, geef je me even de duikbril voor het tandenpoetsen?.”
5. Peuterhoudgreep
Naast de jaw lock (zie punt 3 en 4) kent de peuter een tweede machtsmiddel: dead weight. De peuter gaat met z’n volle gewicht op de grond liggen en is niet te verplaatsen. Dit machtsmiddel zet de peuter in wanneer hij zijn zin niet krijgt in de supermarkt. Of wanneer hij niet weg wil uit de speeltuin. De peuter oppakken is dan gevaarlijk. Hij zal zich verzetten en kan daarbij jou of zichzelf verwonden. De peuterhoudgreep is in zo’n situatie een veilige manier om de wederspannige mee te nemen. Zo werkt het:
- plaats één arm tussen de benen van de peuter;
- leg de hand van die arm op zijn buik;
- omvat met de andere hand zijn armpjes;
- til de peuter horizontaal op, beentjes iets boven (jouw) heuphoogte.
De peuter zal gaan luchtfietsen, maar kan niemand raken. Superveilig dus. De methode kent één nadeeltje. Tegen de tijd dat je weer zwanger bent is de greep te zwaar en moet je het hebben van pedagogische vaardigheden en natuurlijk gezag. Helaas.
Hebben jullie ook van die typische gewoonten ontwikkeld als jong gezin? Ik ben benieuwd!
Lees ook: 10 Dingen die de wereld zou moeten weten over peuters.