![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Vader deelt aangrijpend verhaal over dood terminaal zieke baby: “We waren er niet klaar voor”
![Vader deelt aangrijpend verhaal over dood terminaal zieke baby: "We waren er niet klaar voor"](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h430/d430/scalefit/me-to-we/2017/05/Schermafbeelding-2017-05-01-om-16.02.41.png)
Waar de meeste stellen tijdens de echo rond de 19de/20ste week van de zwangerschap te horen krijgen of ze een jongetje of een meisje verwachten, kregen Royce en Keri Young helaas ander nieuws. Tijdens de echo werd hen verteld dat hun ongeboren dochter Anencefalie heeft, een zeldzame aandoening waarbij een deel van de hersenen zich niet ontwikkelt. Toch besloot het stel de zwangerschap niet af te breken. Het doel: orgaandonatie.
Lees ook: Premature baby wil geen afscheid nemen en blijft tegen alle verwachtingen in leven
Het verhaal van het stel ging al eerder viraal, maar nu vertelt Royce in een hartverscheurend bericht op de website Medium hoe het is afgelopen. Hoewel het plan om de zwangerschap voort te zetten zodat baby Eva (‘giver of life’) haar organen zou kunnen doneren prachtig en nobel klonk, was de realiteit behoorlijk zwaar. Doordat haar buik gewoon doorgroeide en de baby wel bewegelijk was, werd Keri constant met haar neus op de feiten gedrukt. Ook vragen als: “Weten jullie al wat het wordt? En “Wanneer ben je uitgerekend?” Komen in zo’n situatie keihard aan.
Ondanks de pijn en het verdriet, haalde het stel ook geluk uit de situatie. Ze hadden gesprekken over Eva. Ze had een naam, een identiteit en een doel. “Van de zwangerschap zien als een manier om anderen te kunnen helpen, gingen we over naar niet kunnen wachten om haar vast te houden, haar kusjes te geven, haar over haar broer te vertellen en haar ouders te zijn.”
Het plan was tot in de kleinste details doordacht. Eva zou op 2 mei met een keizersnede ter wereld komen, zodat de kans dat ze nog even in leven zou zijn zo groot mogelijk was. Ook kon op deze manier geregeld worden dat haar grote broer Harrison en haar grootouders erbij konden zijn.
Helaas verliep het plan niet zoals gedacht. Er traden complicaties op, Keri kreeg vervroegd weeën en gevreesd werd dat Eva te vroeg geboren zou worden waardoor ze geen 4,5 pond zou wegen (dit was nodig voor de transplantaties).
Er werd van alles geprobeerd om de bevalling zo lang mogelijk uit te stellen, maar op zondag 16 april, twee weken voordat ze hun dochter zouden verwelkomen en afscheid van haar zouden nemen, voelde Keri niks meer bewegen. Zowel Keri als Royce maakte zich direct zorgen: ze hadden nog twee weken, ze waren er nog niet klaar voor! In het ziekenhuis bleken de zorgen terecht: er was geen hartslag te horen.
“Eva is overleden voordat we haar konden ontmoeten. De hersenen controleren de functies van het hart, en bij Eva gaven ze het uiteindelijk op.” Dat orgaandonatie niet meer mogelijk was, maakte de situatie alleen nog maar pijnlijker. Royce omschreef de bevalling als ‘de meest pijnlijke uren van hun levens’.
Deze pijn werd verzacht toen kort na Eva’s geboorte de telefoon ging. Iemand van LifeShare, de organisatie die over de orgaandonatie ging, had goed nieuws: ze konden Eva’s ogen doneren. “Het was niet waar we op gerekend en gehoopt hadden, maar het was alles wat we op dat moment nodig hadden.”
Eva was de eerste persoon in Oklahoma die een volledig oog doneerde (sterker nog, ze doneerde er twee) en dankzij haar ziet de toekomst voor oogtransplantaties er anders uit. Ook voor haar ouders maakte de donatie een groot verschil. Haar vader: “Ik kan haar niet vasthouden, niet met haar praten, niet haar lach horen, maar ik kan wel dromen dat ik ooit in haar ogen kan kijken en kan zien welke kleur ze zijn.”
Lees ook: Waarom orgaandonatie zo belangrijk is… (Check deze kinderen!!)
(Bron: Medium, hoofdbeeld: Keri Young via Instagram)