![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Barbara: “Ik ben blij dat roken steeds minder gewoon gaat worden.”
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h399/d399/scalefit/me-to-we/2016/04/DSC_2944-kopie.jpg)
Toen Barbara klein was, was roken heel gewoon. Zelf heeft ze als volwassenen ook een tijd gerookt. Maar nu ze kinderen heeft, hoopt ze dat roken echt minder normaal geworden is. “Als je op meer plekken sigaretten kunt krijgen dan brood, is het dan niet gek dat kinderen roken als iets normaals zien?”
Mijn vader rookte als een ketter. Sigaren, in de auto. Zaten wij achterin en dan draaide hij even het raampje open. Zo gewoon was het. Mijn moeder rookte weleens op zon- en feestdagen, in de keukenla lag altijd een pakje sigaretten zonder filter. Ik herinner me geur nog heel goed. Het was toen heel gewoon, met sinterklaas hadden we zelfs chocolade sigaretten. maar ik ben blij dat dit niet meer zo is. Dat mijn kinderen opgroeien in een wereld waar roken een steeds kleinere plek in het dagelijks leven inneemt.
Ik heb zelf ook gerookt. Net zoals veel andere ouders uit mijn omgeving. En mijn kinderen zien het nog steeds best vaak, bijvoorbeeld als ze op bezoek zijn bij kinderen waarvan de ouders wel roken (en ze stinkend thuis komen). Ook vind ik het gek dat het nog steeds gewoon is om te roken in speeltuinen en op het schoolplein. Mijn oudste zoon, Felix, is zich er steeds meer van bewust dat er om hem heen nog best wel wat gerookt wordt. Terwijl ik liever niet wil dat hij gaat denken dat dat normaal is. Want eigenlijk is het dat natuurlijk helemaal niet.
Mijn zoon is 10 en dus gaat hij langzamerhand richting de puberteit. De periode dat kinderen heel vatbaar zijn voor stoer doen en groepsdruk. En nog steeds zijn sigaretten op heel veel plekken te krijgen. Waardoor het eigenlijk nog steeds lijkt alsof het normaal is om te roken. En ja, natuurlijk zit er een leeftijdsgrens op, dus in principe zou mijn zoon niet zomaar met een slof sigaretten de supermarkt uit kunnen lopen, maar waar een wil is, is een weg. Als hij straks op de middelbare school echt wil, dan kan hij heus wel aan sigaretten komen. En dat vind ik best eng. Want ik wil helemaal niet dat mijn zoon gaat roken!
Het is al lastig om je kinderen iets te verbieden terwijl je het zelf wel hebt gedaan, of nog steeds doet. Maar als het dan ook nog gewoon overal voor het grijpen ligt en er om hen heen gerookt wordt, is het helemaal ingewikkeld om je kind te laten inzien dat het beter is als ‘ie er vanaf blijft. Zeg nou zelf, als je op meer plekken sigaretten kunt krijgen dan brood, is het dan gek dat kinderen roken als iets normaals zien? Ik vind het tijd worden dat sigaretten uit het straatbeeld verdwijnen, dat ze niet meer gewoon naast de pakjes kauwgom in de winkel liggen. Want zo wordt het wel heel makkelijk voor een pré-puber zoals mijn zoon om te denken dat het heus niet zoveel kwaad kan.
Een tiener opvoeden lijkt me sowieso al best een uitdaging. En er zijn al genoeg gevaren die Felix en ik straks samen het hoofd moeten bieden, denk ik. Ik hoop dat tegen de tijd dat de pubertijd toeslaat mijn zoon niet overal meer geconfronteerd wordt met sigaretten. Zodat hij zich realiseert dat het helemaal niet zo normaal is om te roken. Dan zal ik hem ondertussen vertellen dat het best gek en, nou ja eigenlijk gewoon stom, was dat zijn moeder een tijd lang zo ongezond bezig was. Hopelijk is hij verstandiger dan ik. Maar eigenlijk zou hij niet eens in de verleiding moeten komen. En daar kunnen wij als volwassenen voor zorgen door sigaretten uit het leven van onze kinderen weg te houden. Want daar horen ze gewoon niet thuis.