![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Dé oplossing voor bijna alle babyproblemen: de drager!
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h481/d481/scalefit/me-to-we/2011/07/Stokke-MyCarrier-Deep-Blue-9461.jpg)
Het leven met een kleine baby kan hectisch zijn. Je komt handen en tijd tekort en veel kindjes hebben die eerste maanden wat ‘opstartproblemen’. Kramp, spugen, slecht slapen, je moet het allemaal het hoofd bieden. Maar hoe dan? Er is een multifunctionele oplossing: dragen.
Ik wist eigenlijk heel weinig (of zeg maar gewoon niks) van baby’s voordat ik er zelf eentje had. Het was daarom ook best een schok om tot de ontdekking te komen dat het behoorlijk hard werken is, zo’n kleintje. En dat een baby dus doorgaans niet de hele dag zoet in zijn bedje ligt te slapen, of op een kleedje om zich heen ligt te kijken. Mijn zoon was een dramatische slaper en bovendien erg onrustig. Hij wapperde en fladderde met zijn armen alsof ‘ie probeerde weg te vliegen, zichzelf vaak keihard in zijn gezicht meppend waarna grootse en meeslepende huilbuien het gevolg waren. In de kinderwagen hield hij het niet lang uit, dus moest ik sprinten naar de supermarkt voor de boodschappen, in de hoop dat hij het in die tien minuten niet op een woest brullen zou zetten. Net toen ik dacht dat ik gek werd, redde een vriendin mijn leven door me de beste tip ooit te geven: koop een drager.
Inmiddels heb ik drie kinderen en probeer ik het draag-evangelie te verspreiden onder iedereen die er ook maar een klein beetje zwanger uitziet. Dragen heeft namelijk echt mijn leven gered. Voor mijn zoon bood het de geborgen,- en de veiligheid die hij nodig had, mijn tweede was een hardcore huilbaby met chronische buikpijn en reflux en de enige manier om haar aan te slapen te krijgen was lopend in de drager. En mijn derde, nou ja, die vond het gewoon gezellig. Ook voor mijzelf was het vaak handiger om mijn kinderen op mijn lijf te snoeren dan in de weer te moeten met de kinderwagen. Ik had mijn handen vrij en hoefde geen rekening te houden met slaaptijden, want die slaapjes deden ze wel tegen mij aan. Sterker nog, juist als het tijd was voor een dutje stopte ik ze vaak in de drager en ging boodschappen doen, of wandelen. Want: twee vliegen in één klap en zo had ik niet het gevoel dat ik altijd maar aan huis gekluisterd was. Kilometers heb afgelegd met mijn baby’s opgekruld tegen me aan. En soms, nu ze baby-af zijn, mis ik het nog steeds.
Er zijn ontzettend veel verschillende dragers en het is persoonlijk wat voor soort voor jou en je kind goed werkt. Ik heb er meerdere gehad en kwam er al snel achter dat het echte knopen met een doek voor mij niet is weggelegd. Iedere keer raakte ik verstrikt in al die meters stof en hing mijn kind na vijf meter lopen al op half zeven. Een drager met gespen en een eenvoudig kliksysteem vond ik ideaal. Zoals bijvoorbeeld de Stokke MyCarier, die je in meerdere posities kunt gebruiken. Deze drager is ergonomisch ontworpen en geeft de heupjes goede ondersteuning (heel belangrijk!). Je kunt hem, als je kind groter is, ook omvormen tot rugdrager, dus hij is heel lang te gebruiken. Ook heel handig dus voor dreinende peuters die halverwege de supermarkt besluiten dat ze niet meer willen lopen en gewoon op straat gaan zitten. Hup, op je rug d’r mee en door.
Echt, de drager moet bovenaan de baby-uitzetlijst. Want mijn kinderen hadden hele leuke babykamers, maar ik had beter direct kunnen investeren in hun peuteruitzet, aangezien ze er nauwelijks voet over de drempel hebben gezet. De drager was eigenlijk alles wat ze die eerste tijd nodig hadden. Dus ouders, gaat heen en draagt uw kinderen. Het is de beste uitvinding sinds gesneden brood.
Dit artikel is een samenwerking met Stokke, maar de inhoud is 100% van ons. Lees hier alles over ons advertentiebeleid
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.