![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
15 Dingen die niemand je vertelt over de kraamtijd
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h480/d480/scalefit/me-to-we/2017/12/kraamtijd.jpg)
Toen Franke nog moest bevallen, dacht ze dat de kraamperiode heel erg relaxed zou zijn. Maar WTF?! overkwam haar toen allemaal? Deze dingen zag ze écht niet aankomen, want ze had er domweg nog nooit van gehoord.
Lees ook: Wat je te wachten staat in de kraamtijd; Helter skelter!
- Dat ik na de bevalling een baby zou hebben.
Ja, tuurlijk wist ik dat er een baby in mijn buik zat. Maar dat die 24/7 van mij en mijn man verantwoordelijk was, gevoed, geliefkoosd, gebadderd en getroost moest worden, dat voelde toch een beetje gek, de eerste 14 dagen van haar leven. Ergens op dag 13 leidde dat wel even tot een paniekmomentje: “Ze is er. Voor altijd! Hoe dan?!” - Dat er zoiets bestaat als naweeën
Geen idee, had ik. Bij de eerste had ik ze ook niet, maar bij de tweede… OMFG (de F staat voor fokking). Niemand die me erover had ingelicht, dit fenomeen, totdat ik, zo rond wee 80, een appje kreeg van een vriendin: Sterkte met de naweeën. Ik dacht nog: tuurlijk, joh, het zal wel. Om zes uur later kermend om morfine te smeken bij de dienstdoende verpleegster. - Dat de term ‘kraamtraantjes’ op mij nogal eufemistisch overkwam
Ik voelde me volledig ge-Badr’d. Zeg maar. Compleet in elkaar gerost, gevierendeeld, door de mangel gehaald. - Dat de ene kraamverzorgende de ander niet is
Was de Poolse A. een godsgeschenk die mij zo goed verzorgde dat ik moest huilen bij het afscheid, M. was een kenau eerste klas die ik binnen een dag niet zo vriendelijk verzocht mijn huis te verlaten. En. Wel. Onmiddellijk!!!! - Dat dat dus een optie is, bij het kraambureau een nieuwe verzorgende te vragen als degene die je hebt totaal niet bevalt.
(En het is wel zo fijn om een godsgeschenk in huis te hebben hoor, die maakt die eerste achtbaandagen echt een stuk relaxter). - Dat kraamverband echt verschrikkelijk dik is.
Waardoor je gaat waggelen als een pinguïn. Dat ik stiekem Libresse nacht 4 druppeltjes gebruikte, wat niet mocht van de kraamverzorgende omdat ik daar ontstekingen van zou oplopen. Maar dat ik het stiekem dus toch deed, omdat ik prima weet hoe ik mezelf schoon kon houden (door te douchen enzo) en die dunne verbandjes dus wel aandurfde. - Dat er bij je eerste kind ongelooflijk veel cadeautjes, bezoek en aandacht voor de baby is.
En dat je bij de tweede blij mag zijn als er twee kaartjes in de bus vallen en je moeder voor de vorm ook nog wel even langs wil komen. - Dat mijn buik een soort lubberige toestand zou worden.
En dat het heel grappig is om mee te spelen. Wiggle wiggle. Dat die gek genoeg ook wel snel strak trok. Zonder sit-ups te doen. Dat vond ik briljant, want ik háát sit-ups. - Dat borstvoeding geven nog best een dingetje was.
Ik maar denken: ik heb borsten, dat kan ik wel. Hahahahaha. Ja. Ik kon het best. Met urenlang kolven, tranen, geduld, angst en beven, uitleg, geduld, kloven, bloed, hel, Laat-ook-maar!!!!! - Dat de eerste keer naar buiten aanvoelt als een kermis-circus op speed
Wat een hysterische toestand, al die geluiden, geuren, indrukken, fietsende mensen, auto’s. Na drie seconden vluchtte ik mijn huis weer in. Om er driekwart jaar later pas weer uit te komen. - Dat een eerste babybad-sessie met gemak een uur kan duren.
Wát een geklungel, met dat badje, de juiste temperatuur, biologisch/macrobiotisch/hypoallergeen badschuim, een klassiek muziekje, badcape. - Dat kraambezoek heel gezellig is.
Maar dat je je geen raad weet met sommige mensen. Zoals de vriend van de collega van je zus en die stokoude achtertante die d’r kunstklapper is vergeten in te doen, waardoor je d’r niet verstaat en maar een beetje zit te knikken, anderhalf uur lang. - Dat slaapgebrek de bitch is.
Kanonnen, alsof er drieduizend draken in mijn hoofd met elkaar aan het vechten waren. In het donker. Tussen de spinnenwebben. Met onweer en bliksem. - Dat de kraamperiode op het moment bijzonder heftig is.
Maar je je er een tijdje na dato bijzonder weinig van kan herinneren. Komt door puntje 13. - Dat je één keer knippert met je ogen je baby een jaar oud is.
En ik ben zo bang dat als ik nog een keer knipper, ik mijn kinderen uitzwaai voor de middelbare school. Want zo gaat dat met al die nieuwe eerste indrukken: de tijd vliegt.
Dus mijn tip: maak vooral 230887 foto’s als je tijd hebt, dan kun je altijd zeggen: “Gelukkig hebben we de foto’s nog.”
Tof als kraamcadeau of gewoon voor jezelf: bestel hier de boeken van Franke.