10 super fantastische voordelen van het krijgen van een nakomertje
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h480/d480/scalefit/me-to-we/2023/05/nakomertje-baby-720x480.png)
‘Wat erg, dan ben je net uit de luiers en dan ben je weer terug bij af.’ Nee, niet alle reacties zijn positief als je jaren na de eerste lichting ineens nóg een kind krijgt. Maar laat ze maar praten, want iedereen met een nakomertje in huis weet hoe heerlijk het is.
‘Was het wel gepland?’ ‘Ik moet er niet aan denken.’ ‘O, wat erg, dan ben je net uit de luiers en dan ben je weer terug bij af.’ ‘Jij liever dan ik.’ Toen ik op mijn 43e zwanger werd van nummer drie, terwijl mijn eerste twee kinderen al ruim vijf waren, was niet iedereen daar over te spreken. Want hé, dit is Nederland, dus we hebben overal een mening over en die steken we niet onder stoelen of banken. Ik liet me natuurlijk niet van de wijs brengen, ik was wel wat gewend van mijn tweelingzwangerschap. Inmiddels is ons nakomertje alweer 2,5 en, hoewel het inderdaad druk is en logistiek soms een soort Rubiks puzzel, zie ik nu ook hoeveel voordelen het heeft, zo’n groots leeftijdsverschil tussen je kinderen (wij gingen van een leeftijdsverschil van 2 minuten tussen nummer 1 en 2 naar bijna 6 jaar tussen nummer 2 en 3). En omdat ik begreep dat mijn comeback blog hier las als de perfecte anticonceptie, ben ik ook niet te beroerd om jullie eierstokken weer even te laten rammelen. Ziehier, de 10 super fantastische voordelen van het krijgen van een nakomertje:
LEES OOK: Bericht aan roekeloze ouders: jullie kind is niet onsterfelijk
- Het is romantisch. Weliswaar niet echt een reden om aan een kind te beginnen, maar het idee dat we misschien voor een derde wilden gaan, deed de romantiek tussen mijn man en mij na een paar stormachtige tropenjaren, weer hoog oplaaien. Samen fantaseren, plannen maken, ons huis uitbouwen en vergeet ook die fantastische seks niet – ik zou het zo weer doen.
- Je hebt je handen vrij voor de baby. Als je oudste kinderen ruimschoots uit de luiers zijn, heb je als de baby er eenmaal is, je handen vrij. Vooral na het geschipper met twee tweelingbaby’s vond ik het een verademing dat ik nummer drie nu eindeloos kon knuffelen, dragen, borstvoeden en boven op me laten slapen. Wat een cadeau!
- Je bent inmiddels een pro wat betreft opvoeden. Van alle fouten die ik bij de eerste twee heb gemaakt, kon ik inmiddels ruimschoots de resultaten beoordelen, om vervolgens te concluderen hoe het dan wél moest. Bij de derde gaat het opvoeden bijna vanzelf, ik heb immers alle fouten al een keer gemaakt. Hetzelfde gold voor het bevallen trouwens, daar had ik ook ruim voldoende op gereflecteerd om alsnog mijn droombevalling te mogen ervaren.
- Je oudste kinderen krijgen alles bewust mee. Wat waren onze meiden trots toen wij ’s morgens met hun kersverse zusje thuiskwamen en ze de volgende dag op school mochten trakteren. Inmiddels zijn ze acht en ze weten alles van de geboorte en de kraamtijd nog tot in detail. Wat een feest moet dat straks zijn voor de jongste, om over een paar jaar ook hun herinneringen terug te horen.
- De jongste trekt zich op aan de oudsten. Onze jongste wil zó graag alles doen wat haar zussen doen, dat ze nog net niet als een zesjarige geboren werd. De hele fase van de-grond-likken-en-speelgoed-onder-kwijlen heeft ze pardoes overgeslagen: het Sylvanian huis met ieniemini accessoires is altijd op speelhoogte in de woonkamer blijven staan en sinds ze een jaar of anderhalf is, speelt ze daar ook mee – er is nog nooit iets stuk gegaan. Ze eet met een lepel en drinkt uit een glas al zo lang ik me kan herinneren en ze communiceert zo duidelijk dat ik haar nog nooit níet begrepen heb. Een traphek of box hebben we ook niet nodig gehad, ook al eindigt onze trap midden in de woonkamer.
- Het is altijd lachen aan tafel. Met zo’n kleine dreumes of peuter aan tafel en twee achtjarigen als haar favoriete publiek, is het aan tafel altijd lachen geblazen. Ze weet precies hoe ze haar publiek voor zich moet winnen, óók als er eentje chagrijnig is.
- Grote zussen of broers zijn de allerliefsten. Ik heb nog nooit zoiets aandoenlijks gezien als de grote zussen die zich ontfermen over kleine zus. Ze nemen haar aan de hand mee door elk speelpark, helpen haar steppen, delen hun traktaties met haar, zoeken haar kleren uit en troosten haar als ze gevallen is.
- Kleine zusjes of broers ook. Omgekeerd deelt kleine zus altijd de tandenborstels uit aan haar grote zussen, doet ze bij het naar school brengen altijd of ze óók op school zit en roept ze als we de tafels aan het oefenen zijn om het hardst cijfers mee. Het is gewoon té schattig.
- De jongste is ieders lieveling. Niet alleen hier thuis, ook onder de vriendjes en vriendinnetjes van de oudste twee heeft ze een ware fanclub opgebouwd. Op school willen alle kinderen haar knuffelen en ze kent bijna al hun namen, die ze dan heel hard begint te gillen zodra ze een van haar lievelingspersonen in het vizier krijgt.
- Een nakomertje houdt je jong. Dat ik te oud zou zijn voor nog een kind, dat heb ik ook wel naar mijn hoofd gekregen. Maar ik weet niet of het komt door bijna 2,5 jaar borstvoedingshormonen in mijn lijf, of omdat ik nog dagelijks achter een peuter aan ren, ik heb me nog nooit oud gevoeld.
![](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2023/05/Janneke-Jonkman-@mylittledutchdiary-1.jpeg)
Janneke (45) heeft drie dochters: een tweeling van 8 en een peuter van 2. Over de tweelingzwangerschap en -hectiek van de eerste jaren schreef ze het boek O jee het zijn er twee. Tegenwoordig probeert ze vanuit intuïtie en creativiteit te balanceren tussen haar werk als schrijver en het moederschap van drie meiden. Je kunt haar belevenissen ook volgen op haar Instagram.