![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
10 Fouten die je niet meer maakt als je een tweede kind krijgt
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h521/d521/scalefit/me-to-we/2017/12/Tweede-kind.jpg)
Het fijne van een tweede kind krijgen is dat je alles al een keer gedaan hebt. En dus weet wat je allemaal NIET moet doen. Dat scheelt je een aantal vervelende vergissingen. Zoals deze:
LEES OOK: 11 Fouten die jonge ouders maken (en die je makkelijk kunt voorkomen).
- Bij de baby gaan kijken als die na een uur wiegen en zingen eindelijk slaapt. Want nee, hij ligt niet met z’n armpje klem door de spijltjes van het ledikant. En ja, hij ademt echt nog. Dat weet je inmiddels. Dus bedwing je die neiging om te gaan gluren en zet je een kop koffie voor jezelf. Omdat je ook weet: deze rust duurt maar heel kort.
- Je man toestaan naar boven te gaan als de baby slaapt. Mannen zijn namelijk niet in staat op een rustige manier de trap op te lopen, of zich überhaupt geruisloos voort te bewegen. Man naar boven, is baby wakker. Gegarandeerd. Jammer dus voor hem dat jullie maar één toilet hebben en dat dat boven in de badkamer is. Hij houdt het maar op en anders kan-ie gaan poepen bij de buren.
- De maximale hoeveelheid kraamzorguren aanvragen. Die eerste keer leek het je heerlijk, een week de hele dag zo’n dame in huis. Totdat je er eentje kreeg toegewezen waar het totaal niet mee klikte, je man haar wel kon schieten en je moeder er ook de hele tijd was om te helpen. Waardoor je erachter kwam dat het best lastig was om de hele tijd een onbekende in je huis te hebben. Deze keer teken je dus in voor drie uurtjes per dag. Meer dan genoeg om je onderkantje te bekijken en een dweil door de badkamer te halen.
- Steeds te laat naar bed gaan. Pas ‘s avonds heb je (misschien) wat tijd voor jezelf. Met een clusterende baby tegen je aan, maar soit. Dus ging je bij je eerste steevast laat naar bed. Want eindelijk kon je nog even een serietje kijken, appen met je vriendinnen of gewoon even met je man praten. Maar vervolgens had je iedere ochtend het gevoel dat je was overreden door een vrachtwagen. En dan begon het hele babycircus weer opnieuw. Inmiddels weet je dat slaap goud waard is en kruip je tegelijk met je oudste kind onder wol. Vaak met baby aan je vastgeplakt, maar slaap is slaap.
- Een poepluier verschonen op de bank zonder matje. Nu weet je: dan kun je een nieuwe bank kopen. Babypoep heeft de neiging zich op miraculeuze wijze te verspreiden buiten de luier. En die gele vlekken zijn hardnekkig.
- Je man de baby laten aankleden zonder van tevoren iets klaar te leggen. Gegarandeerd dat je kind er dan uitziet als Pipo de Clown. Zonde van al die leuke outfitjes die je in je verlof bij elkaar geshopt hebt.
- Boodschappen gaan doen zonder de luiertas mee te nemen. Ja, het is maar vijf minuutjes naar de supermarkt en ja, je hoeft alleen maar een pak melk te halen. Maar in precies díe vijf minuten krijgt je kind sowieso een spuitluier die zijn weerga niet kent. En sta je dus midden in de Appie met een baby bij wie de poep langs z’n beentjes sijpelt. Als ervaren moeder ga je nooit zonder noodvoorraad op pad. Nooit.
- Dure newbornkleertjes kopen. Bij je eerste heb je een rib uit je lijf uitgegeven aan leuke pakjes van hippe merkjes. Die uiteindelijk vooral superonhandig bleken te zijn (probeer maar eens een kleine baby in een skinny jeans te proppen) en die je kind bovendien niet eens allemaal aan heeft gehad omdat-ie er al uitgegroeid was toen je je herinnerde dat je die leuke pakjes ook nog had. Of ze waren na één keer dragen verpest omdat er zulke enorme poep, en melkvlekken op kwamen dat je ze eigenlijk meteen weg kon gooien.
- Het volgens de boekjes proberen te doen. Waarom slaapt-ie maar zo kort? Waarom wil-ie meer drinken dan de richtlijn? De eerste keer kreeg je bijna een zenuwinzinking toen bleek dat jouw kind alles helemaal anders deed dan zou ‘moeten’. Was dat wel goed? Wel ‘normaal’? Inmiddels weet je: ieder kind is anders. Je volgt dus je kind en die boekjes vind je ergens achterin de kast terug als je kinderen al lang uit huis zijn.
- Te weinig genieten. Nu weet je: een kind is maar heel kort klein. Voor je het weet willen ze niet meer bij je zitten en verlang je terug naar die avonden dat je urenlang met een piepkleine baby op je borst aan huis gekluisterd was. Soms word je er gek van, maar deze tijd komt nooit meer terug. Dus geniet je ervan. Dit keer echt.
LEES OOK: De misvattingen van het ouderschap: verwachting vs realiteit!
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.