![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Marcel heeft kersthulp nodig
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h479/d479/scalefit/me-to-we/2017/11/familie-kerstdiner.jpg)
Marcel is 45. Hij is journalist, getrouwd met Carlijn en heeft een baard, alsmede een 1 jaar oude dochter die Sammie heet. Op Me-to-We.nl vertelt hij hoe het zover heeft kunnen komen. En over hoe het nu verder moet.
Lees ook: Kerstmis voor- en nadat je kinderen had
We moeten het over Kerst hebben. Ik weet het: ruimschoots te vroeg, maar het heeft te maken met het feit dat Kerst in huize Langedijk altijd grandioos mislukt. Niet dat we elkaar allemaal de tent uitvechten of anderszins met dingen gaan gooien, het gaat hier vooral over de échte kerstgedachte: het diner. En het totale debacle waar dat altijd op uitdraait.
Het zit zo. Kerst is elk jaar nogal een dingetje bij ons. Mijn moeder begint rond februari al te vragen op welke kerstdag wij beschikbaar zijn – ondanks dat het haar ‘he-le-maal niks’ uitmaakt, ‘hoor’. Dat doet ze ook bij mijn zusje die een man heeft met een nogal ingewikkelde baan. Hij doet iets op een booreiland en daar kun je niet zomaar vanaf. Dat moet met helikopters en alles en hij moet dus precies weten wanneer we Kerst gaan vieren. Liefst ook al in februari.
Tot zover is het nog overzichtelijk.
Daarna begint het plannen van het diner. Zo rond augustus. Wie doet welke gang en wat wordt er geserveerd, dat zijn de vragen. Vragen waarop het antwoord eigenlijk niet uitmaakt, want het mislukt elk jaar. Of we nu gaan steengrillen (‘JIJ zou dat ding toch meenemen?’), simpelweg hapjes op tafel zetten (‘Geestig dat we allemaal dezelfde olijven hebben gekocht, hè?’) of uitgebreid koken (‘Onze kinderen zijn sinds gisteren alle drie veganist!’).
Afgelopen jaar vormde een dieptepunt. Mijn normaal zo perfecte spruitjes waren rauw, de rollade van mijn vader was grijs vanbinnen (‘kernthermometers zijn voor watjes, zoon!’) en de kinderen van mijn zusje hadden haar zelfgemaakte ijs de dag ervoor stiekem leeg gelepeld.
We aten Melba-toast en fucking Danoontjes.
Lang verhaal kort: wie weet er een leuk restaurant om met veganistische kinderen Kerst te vieren. Degene met het beste advies krijgt een kernthermometer van mijn vader.
Lees ook: Kun je niet wachten op Kerstmis? Ga dan naar de Winter Village in Laren