![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Dingen waar een volwassene voor gearresteerd zou worden, maar een peuter mee wegkomt
![kind, gearresteerd](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h481/d481/scalefit/me-to-we/2016/06/iStock_35117642_MEDIUM.jpg)
Peuters gedragen zich zeker driekwart van de tijd als losgelagen debielen die zijn ontsnapt uit één of ander gesticht. Maar er is niemand die ervan op of om kijkt. Stel je echter eens voor dat een volwassene zich zo zou gedragen… Voor deze dingen zouden wij gelijk opgepakt worden:
Lees ook: Peuterspelletjes die iedere ouder haat.
- Openbare ordeverstoring. Wel eens een volwassene luid krijsend en trappelend om zich heen zien slaan tussen de conserven in de supermarkt? Nee, want die wordt dan gelijk afgevoerd door twee potige vakkenvullers. En een dertiger die na tienen de hele buurt wakker houdt door onophoudelijk hyenagebrul heeft binnen de kortste keren de sterke arm der wet op de stoep staan, omdat de halve straat 112 heeft gebeld wegens overlast. Een peuter daarentegen kan in het holst van de nacht een hele wijk bij elkaar schreeuwen zonder dat hij daarvoor op z’n minst z’n spaarvarken moet aanspreken voor het betalen van de boete.
- Schilderen met poep. Wie op kantoor z’n eigen uitwerpselen op de muur smeert, kan rekenen op ontslag op staande voet en de rest van z’n leven bedroevend slechte referenties. Doet een peuter echter een graai in z’n eigen broek om de muren van het toilet mee te decoreren, dan vinden we dat weliswaar onsmakelijk, maar na een lesje persoonlijke hygiëne besluiten we toch meestal af te zien van gedwongen opname in een instelling met tralies voor de ramen.
- Het bijten van mensen. Zou ik mijn tanden op een onbewaakt ogenblik keihard in de armen of de rug van mijn collega’s zetten, of gewoon zomaar, van iemand in de tram, dan denk ik dat ik wel wat uit te leggen heb aan iemand in een blauw uniform op een zeker bureau. Niet dat het bij peuters gewaardeerd wordt, maar meestentijds klagen we een driejarig bijtertje niet aan voor mishandeling.
- Openbaar nudisme. Mijn peuterdochter trekt weleens midden op straat haar kleren uit als ze het warm heeft. Mijn herhaaldelijke pogingen haar aan het verstand te brengen dat men over het algemeen in de geciviliseerde wereld niet in Adamskostuum over straat gaat, hebben wat haar betreft geen waarde. Hoewel we soms wat opgetrokken wenkbrauwen en menig gegrinnik krijgen, tolereert men haar blote peuterbillen zonder al teveel commentaar. Ik durf echter te wedden dat dat anders zou zijn als ik zelf au naturel een blokje om zou gaan.
- Schending van de privacy. Het begrip ‘personal space’ is peuters volledig onbekend. Volslagen vreemden zomaar aanraken is wat hen betreft dan ook geen enkel issue. Zo heeft mijn zoon in zijn peutertijd weleens een vrouw met beide handen vol bij de borsten gepakt. Gelukkig kon ze erom lachen, maar ik denk dat ze het minder grappig had gevonden als het mijn man was geweest die haar bepoteld had.
- Wildplassen. Tja, als je moet, dan moet je. Een plassende peuter in de berm, of zelfs misschien tegen een lantaarnpaal, daar doet niemand echt moeilijk over. Ga je echter als volwassene en plein public staan afwateren, dan moet je niet raar opkijken als je met je broek nog op je knieën in de auto van de handhaving verdwijnt.
- Stalking. Wij hadden eens een buurman waar mijn zoon gek op was. Als hij de kans kreeg, ging hij voor zijn tuindeur zitten wachten tot hij naar buiten kwam. Of hij belde steeds aan om iets te vertellen. Hoewel menigeen gevleid zal zijn door een beetje verering, geloof ik niet dat veel mensen er blij mee zouden zijn als er vijf keer per dag een volwassen vent aan hun deur zou staan om te vragen hoe het gaat en wat ze vandaag gegeten hebben. Waren we een paar jaar verder geweest, dan was mijn zoon nu waarschijnlijk in het bezit geweest van een straatverbod.
Lees ook: 15 Dingen die je kunt leren van je peuter.
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.