![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
De top 8 van irritant advies (voor jonge ouders!)
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h480/d480/scalefit/me-to-we/2014/09/103801585.jpg)
Toen Femke zwanger was (en ook net na de bevalling) kreeg ze allerhande advies. De hele wereld aan meningen passeerde de revue. Niet alleen in de vorm van babyboeken, maar vooral ook uit haar omgeving. Daarom een top 8 van advies waar je als beginnend ouder echt zonder kan (je leert het namelijk met horten en stoten, helemaal vanzelf!)
Lees ook: 15 dingen die je nooit zou doen tijdens je zwangerschap (maar nr.9 doet iedereen!)
1. Het betweterige vrienden-advies
Je kent ze wel: van die vrienden die alles op de rit hebben. Die al een kleuterschool hadden uitgezocht voordat hun baby was geboren, die alleen maar biologisch/macrobiotisch/zonder gluten koken en eten, hele strakke schema’s volgen, een kind hebben dat nooit huilt, poept en kotst en jou wel eens even zullen vertellen waarom jouw kind dat allemaal wel doet. UUUURRRGGGHHH. Je begrijpt dat je het met deze mensen beter uit kunt maken!
2. Het dr Google-advies
Als je baby uitslag heeft of extreem gele poep zijn er altijd vrienden die ooit hetzelfde met hun baby meemaakten en gegoogeld hebben wat ze eraan moesten doen. Ik vind dit toch altijd een beetje tricky, want wie zegt me dat wat dr Google zegt ook medisch verantwoord is? Liever bel ik toch gewoon mijn huisarts.
3. Het alcoholistische borderline-ouder-advies
Dit type heeft zelf altijd ruzie met haar kind, maar wil jou op een feestje (met een net iets te groot glas wijn in haar handen) wel vertellen hoe jij het moet aanpakken. Want zij snapt ook niet waarom ze zo’n verrot karma heeft, aan haar ligt het verder niet, en jij moet vooral luisteren naar alle goede tips die ze heeft (en tenzij je op korte termijn een gebiedsverbod kunt regelen, zal je haar hele verhaal moeten uithoren. Er is geen ontsnappen aan!)
4. Het babyboeken-advies
De vraag die ik mezelf vaak stel als ik al die oei-ik-groei-achtige boeken inkijk, is: zijn jonge ouders incapabel om zelf na te denken? Zijn ze plotseling totaal willoos geworden en moeten alles beslissingen ze uit handen genomen worden? NEE! Bij deze wil ik graag al die tuttige schrijfster van de baby en opvoed-boeken vragen om op te houden met dat zijige bevoogdende toontje. Voor zelfstandige hoogopgeleide vrouwen is het mega-irritant om te lezen. Ik Heb Zelf Ook Nog Een Mening.
5. Het betuttelende schoonouder-advies
Als er íets heel erg krenkend kan voelen is het wel een opmerking van een schoonouder over hoe jij de boel aanpakt nu er een nieuw wezen in je huishouden binnengetreden is. Dat komt omdat er altijd een soort onderliggende boodschap in lijkt te liggen: ‘jij doet het fout en ik zal jou wel eens even vertellen hoe je dat doet!’ De enige die je advies mag geven is je eigenste moeder…en zelf zij moet haar woorden Heel Erg Verstandig kiezen.
6. Het ‘ik-las-op-internet…’-advies
Ookal is het geschreven door een coke-verslaafde terwijl hij zich af zat te rukken…als het op internet staat is het waar. In de ogen van veel mensen. Dus als jonge ouders krijg je heel vaak te horen: ‘Wat ik laatst op internet las is dat je kinderen tegenwoordig…blablabla…’ Het is je toegestaan om midden in zo’n zin weg te lopen.
7. Het ‘In Frankrijk weten ze hoe het moet’-advies
Och, hoe vaak ik dat niet gehoord heb. Franse kinderen weten wél hoe ze zich moeten gedragen. Franse kinderen eten olijven. Franse kinderen luisteren. Franse kinderen halen hogere cijfers. En dat allemaal van vrienden die een vakantiehuisje in Frankrijk hebben en jou wel eens even uit zullen leggen op welke manier jij ook zo’n voorbeeldig Frans kind kunt creëeren. Want zij hebben namelijk wijze raad gekregen van hun Franse buurman en willen dat graag delen. (Let vooral niet op hún kinderen die al boerend en schreeuwend elkaar de haren uittrekken als ze vechten om wie er op de Wii mag)
8. Het helderziende-advies
Hoevaak ik niet heb gehoord: ‘Ik denk dat hij honger heeft’ of ‘volgens mij heeft hij krampjes’ of ‘ik denk dat hij dat niet fijn vindt’ uit de monden van mensen die ik niet kende en mijn kind al helemaal niet. Hoogstwaarschijnlijk waren ze allemaal helderziend. Of gewoon bemoeizuchtig. Ik denk in dit soort gevallen altijd: Laat Me Met Rust!
Lees ook: Als je DIT tegen een zwangere vrouw zegt, maak je haar gelukkig