![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
De 7 fuck my life momenten van een jonge moeder
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h405/d405/scalefit/me-to-we/2016/07/iStock-675323588.jpg)
Ik weet het zeker. Ook al ben je hyperblij en dolgelukkig met je leven, iedere moeder heeft fuck my life momenten. Momenten waarop je denkt: dit is niet normaal. Dit is te erg. Dit mag – herstel – dit kán toch niet mijn leven zijn? Om er vervolgens natuurlijk achter te komen dat dit dus wel je leven is. Ha. En dus fix je wat er te fixen valt en ga je gewoon maar weer door met waar je mee bezig was. En dat is maar goed ook, want anders kwamen we nergens met z’n allen.
Ik zal nu ter inspiratie een paar #fml momenten uit eigen koker opnoemen.
- Wanneer de kinderen besluiten om gezellig tegen elkaar in te gaan krijsen. Baby B. kan dus echt Olympisch hard en hoog huilen. Ik overdrijf niet, hij huilt echt zo vreselijk hemeltergend hard dat je trommelvliezen er van gaan klapperen niet normaal gewoon. Vooral wanneer-‘ie heel moe is en je hem juist lekker in bed legt. Nou, ik kan je zeggen: een baby instoppen met keihard gekrijs aan je oor is al best pittig. Maar het kan nog erger, namelijk als je zoon vervolgens jaloers naar binnen stormt, een ernstig ongeluk veinst en dan ook gaat liggen krijsen. En dat allemaal op een klein, weergalmend Amsterdams kamertje van 6m2.
- Wanneer je midden op de dag besluit oordoppen in te doen omdat het geschreeuw je gewoon te veel wordt. En dat je dan vervolgens de telefoon opneemt met een oordop in, en dat het dan een potentiële opdrachtgever is, en dat je dan moet zeggen, oh wacht, ik doe even mijn oordop uit.
- Wanneer je ‘s avonds per ongeluk je prachtig splinternieuwe Louis Vuitton-tas op de bank laat liggen omdat je snel moet koken. En je zoontje alias het spaghettimonster het daarna opeens gaaf vindt om nog even met mama’s nieuwe tas te spelen.
- Wanneer je in een vlaag van verstandsverbijstering besluit om met een baby en peuter om 06:00 uur ‘s ochtends te gaan vliegen. En dat je dan een plaats toegewezen krijgt pal voor de meest gevreesde mensen uit de instaprij. Mensen die tijdens het boarden expres hard liepen te roepen dat het toch echt een rare trend is om met jonge kinderen te gaan vliegen, tsss, kinderen zijn namelijk bloedirritant, tsss, waar is de tijd gebleven dat iedereen met de auto naar Frankrijk ging tsss het zou verboden moeten worden, baby’s horen niet op Ibiza tsss.
- Wanneer je met de kinderwagen naar de supermarkt gaat maar geen zin hebt om je kinderen over te hevelen in het winkelwagentje. En dat je dan de kinderwagen gebruikt als winkelmandje, en dat ding helemaal volstopt, en dat dan de supermarktmanager komt vragen of je toch even een winkelwagen wilt gebruiken. Of een los mandje. Maar je hebt geen tijd voor dat soort ongein en je peuter gaat zo flippen, is die man blind ofzo.
- Wanneer je met twee zware boodschappentassen, een baby en een peuter naar vier hoog moet zien te klimmen. Maar de peuter wil niet zelf lopen, wat je ook probeert. En dus besluit je nu eindelijk eens een indrukwekkend statement te maken, door je peuter gewoon maar lekker gillend op de trap te laten zitten. Hij komt vanzelf wel. En dat die peuter dan uiteindelijk zelf omhoog klimt, driewerf hoera, dit is vooruitgang, maar dan vervolgens toch nog per ongeluk naar beneden klettert. Het liep goed af trouwens.
- Als je peuter echt z’n haar moet wassen, omdat hij helemaal onder de aangekoekte saus zit, maar de babyshampoo is op, en daarom besluit je de gok te wagen en… je eigen shampoo (!) te gebruiken. En dan komt het natuurlijk in z’n oog.
Ook een herkenbaar of minder herkenbaar #fml moment? Deel ‘m op Facebook.
Lees ook: Waarom ik spijt heb dat ik vroeger andere ouders bekritiseerde