![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
Wat je allemaal te horen krijgt als je zwanger bent van de derde
![derde](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/02/Drie-kinderen.jpg)
Het gemiddelde Nederlandse gezin heeft twee kinderen. Als het even kan ook nog een jongen en een meisje. En, zoals het ons Nederlanders betaamt, lopen we vooral graag in de pas. Want: ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ tenslotte. Wandel je een beetje buiten de gebaande paden, dan zijn de opmerkingen meestal niet van de lucht.
Lees ook: 10 Dingen die je je herinnert als je plotseling weer zwanger bent.
- “Zo, nummer drie? Wat ben jij, een soort broedmachine?” Inderdaad, dat is mijn voornaamste doel in het leven: een soort human incubator zijn. Ik doe verder ook nog meer hoor, maar dat terzijde. Leuke stukjes schrijven enzo. Maar kennelijk is dit het enige dat opvalt?
- “Oh, nou maakt ‘t zeker niet meer uit wat het wordt? Je hebt tenslotte allebei al?” Nou, ik hoop dit keer eigenlijk op een hondje.
- “De derde? Nou, denk maar niet dat je er dit keer weer zo goed vanaf komt met je lijf!” Fijn, dank voor de head’s up. Want van dat idee lag ik zelf nog niet wakker namelijk…
- “Na deze gaat er wel een knoop in, toch?” Want? Je bent bang dat mijn kroost anders de wereld overneemt?
- “Wat zielig voor je dochter. Middelste kinderen hebben het altijd moeilijk.” Ik zal alvast een 10-ritten kaart bij de kinderpsychiater bestellen.
- “Ga je dan deze keer eindelijk wél borstvoeding geven?” Geen idee. Dat zien we tegen die tijd wel. Maar ik begrijp dat jij het nummer van de Kinderbescherming alvast onder de knop hebt zitten?
- “Oh joh, dat wordt een eitje, die bevalling. Kind valt er zo uit.” Ik help het je hopen. Maar gezien mijn vorige ervaringen denk niet dat dat erin zit.
- “Was dat gepland?” Nou nee, eigenlijk dus niet. Maar eh…gaat dat jou wat aan ofzo? En ook al was het wel gepland, is dat dan een probleem?
- “Ik zou er niet aan moeten denken…” Gelukkig maar dan dat jij niet zwanger bent.
- “Je wéét wel hoe condooms werken, toch?” (Met een vette knipoog en grijns erbij). Ja, op zich is het geen rocket science, die rubbers. Maar misschien hebben we ze die keer achterstevoren gebruikt, dat zal het zijn…
- “Nou, dat gaat wel in de papieren lopen!” Ja, ik ben er ook bang voor. Heb ons al aangemeld bij de Voedselbank.
- “En je hebt er niet aan gedacht het weg te laten halen?” Nee, ik wacht even af hoe ‘ie uitpakt. Misschien, als hij niet bevalt, dat ik hem dan daarna nog bij het grofvuil zet. Of wil je hem anders hebben?
- “Je vriend heeft er maar gelijk werk van gemaakt, begrijp ik?” Ja, inderdaad. Sinds de eerste echo klopt hij zich ook drie keer per dag als Bokito op z’n borst.
- “Dat wordt echt heel druk, hoor!” Nee, je méént ‘t? Ik heb er al twee, maar deze keer dacht ik dat ik die baby gewoon in een hoekje kon leggen en een boekje kon gaan lezen. Is dat niet zo dan?
- “Dat wordt nooit meer slapen.” Dit vinden mensen blijkbaar gewoon ALTIJD nodig om te zeggen als je een baby krijgt. Want niks lekkerder dan het er even inwrijven natuurlijk.
- “Ik heb jou echt nooit voor me gezien met een groot gezin!” Nee, ik ook niet. Maar ja, shit happens, hè.”
- “Want we hebben nog niet genoeg mensen op de wereld?” Jawel, maar niet zulke leuke als mijn kinderen.
- “Adopteren had ook gekund.” Ja. Alles kan.
- “Nou ja, jullie hebben het in ieder geval wel leuk tussen de lakens blijkbaar!” Ja joh, absoluut. De ruiten trillen er iedere nacht weer van.
- “Nou, hopen dat deze wel ‘normaal’ is!” (Als je, zoals ik, twee kinderen hebt die allebei niet helemaal gezond zijn).
- “Ahhh, superleuk! Dat wordt vast net zo’n schatje als die andere twee!” Kijk, dat zijn de opmerkingen! En ja, ik weet ‘t wel zeker.
Lees ook: Als je dit tegen een zwangere vrouw zegt, maak je haar gelukkig.
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.