![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
25 Dingen die je dus NIET gaat doen in de kraamweek (en daarna eigenlijk gewoon ook nog even niet)
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h460/d460/scalefit/me-to-we/2015/10/ThinkstockPhotos-453101073.jpg)
Tuurlijk, je hebt het allemaal gelezen. Dat je, als je net bevallen bent, niks anders moet doen dan herstellen, fruithapjes eten en vanuit je bed naar je bezoek zwaaien als ware je Beatrix herself (“Even wuiven misschien?”). En jahaaa, je weet het: slapen als de baby slaapt. Maar halló, heeft iemand die stofnesten onder de bank weleens gezien? En je kunt er toch best gezellig bij komen zitten op de bank? In je pre-zwangerschapsjeans waar je inmiddels lege blubberbuik zo lekker onflatteus overheen golft. Want echt, je bent niet moe, hoor. Nee joh, hoe kom je d’r bij? Nog een kopje koffie, tante Tiny…?
HO, STOP! Koest moeders, in je mand. Want je hoort met je gehechte onderkantje dus geen beschuiten te gaan staan smeren. Deze dingen ga je daarom vooral NIET doen:
Lees ook: Dit staat je te wachten als je een baby krijgt.
- De badkamer soppen. Dit heb ik dus gedaan, drie dagen na de bevalling van Terrorist nr. 1. In retrospect vraag ik me af of ik misschien met terugwerkende kracht last had van zwangerschapsdementie. Dat ik er niet helemaal bij was, zeg maar. Want echt, welke debiel gaat er met de bloedproppen nog in de onderbroek op d’r knieën om het doucheputje te ontkalken?
- Zelf beschuiten smeren. Daar is die kordate mevrouw met de thermometers en de hydrofielen namelijk voor, die een week lang gratis geleverd wordt bij de baby. En je man kan trouwens ook best uit de voeten met de botervloot en zo’n pakje van De Ruyter.
- De was doen. Dat is namelijk gewoon een gevalletje slechte organisatie, als dat nodig is. De slimme pas bevallen vrouw heeft haar zwangerschap namelijk gebruikt om schandalig veel geld uit te geven aan kleertjes voor de baby. Zodat je dus de eerste maand door kan komen zonder om te kijken naar de wasmachine (daarna heb je dan wel een probleem, maar dat is van later zorg).
- Naar de Ikea. Weer zo’n dingetje waar ik me persoonlijk schuldig aan heb gemaakt. Vier dagen na de geboorte van Terrorist nr. 1 (nee, van dat badkamerakkefietje had ik dus duidelijk niks geleerd) zat ik met ex-manlief in de auto richting de Zweedse meubelloods, om één of ander babygerelateerd ameublement aan te schaffen (ik weet niet eens meer wat, waarschijnlijk heb ik het verdrongen en hadden we het sowieso niet nodig). Het waren de twee langste uren van mijn leven. Twee uur weg bij mijn pasgeboren baby. TWEE HELE UREN! Horror. Daarna ben ik drie maanden niet van huis gegaan.
- Winkelen. Want ook al voel je je opeens weer een elfje, zo licht, dat gevoel zal tragisch ten onder gaan, zodra je onder de felle TL-lichten in zo’n pashokje staat. En als je dan tóch gaat, doe jezelf dan een lol en pak gewoon van alles meteen twee maten groter dan je voor de zwangerschap had. Dat scheelt weer een hoop tranen.
- Mooie kraamfoto’s op Facebook willen zetten. Want: óf je ziet er gewoon niet uit met een dikke plofkop, vet haar en wallen tot onder je oksels, maar je ziet het zelf niet en hebt later (als de hormonenmist is opgetrokken) enorme spijt van die foto’s die je dus met al je 280 vrienden hebt gedeeld (geloof me maar: ik sta namelijk voor eeuwig op Facebook met wangen waar Knabbel en Babbel nog een puntje aan kunnen zuigen), óf je wordt zo depressief van alle selfies die je maakt (en weer delete), dat je er spontaan een postnatale depressie van ontwikkelt.
- Een Indische rijsttafel maken voor de kraamvisite. Ja, je hebt nog nooit zoveel bezoek gehad, maar nee, je hoeft nu niet de hostess uit te hangen. Want echt, now is not the time. Een beschuitje en een bakkie pleur kunnen ze krijgen en als ze honger hebben, rijden ze op de terugweg (na een uurtje dus, maximaal) maar langs de Mac.
- Naar je schoonmoeder luisteren. (Sowieso eigenlijk altijd van toepassing).
- Op de weegschaal gaan staan. Echt, wacht er gewoon een maandje mee. Of zes. Voel je licht nu je geen 7 pond baby meer mee draagt. En koester dat gevoel.
- Je laten taggen op Facebook. Want voor je het weet heeft de buurvrouw wereldkundig gemaakt dat de baby geboren is, hoe hij heet en dat ‘ie sprekend op z’n vader lijkt. Terwijl jij het zelf nog maar aan een handjevol mensen hebt verteld. Verander tussen het puffen door dus even je instellingen.
- Sporten. Inderdaad, die jogging-Bugaboo kostte een rib uit je lijf. Maar de spinnenwebben hangen er heus niet gelijk aan als jij niet in de kraamweek al kilometers begint te maken. En je komt echt wel weer in shape. Ooit. Eerst maar eens chocola. En een tweede kind. Toch?
- Je werk e-mail openen. Want de komende tijd ben je dus gewoon even fulltime baby-manager. En dat zijn genoeg fte’s.
- Googlen. Google is je vijand in de kraamweek. En eigenlijk gewoon het hele eerste jaar van je baby. Het maakt namelijk niet uit wat je opzoekt, het antwoord is gewoon altijd dat het Heel Ernstig is. En dat jij een Ontaarde Moeder bent.
- Een hele lange wandeling maken. Een blokje om, nou vooruit dan maar, als het echt moet (maar eigenlijk zeg ik: mens, blijf in bed). Maar meer ook niet. Want het is gewoon niet fijn om nog drie kwartier naar huis te moeten lopen met een vuistgroot stolsel drillend in je Tena Lady.
- Niet blij zijn met de kraamverzorgster, maar het niet durven zeggen. Je mag namelijk gewoon om een andere vragen, als het niet klikt. En dat is wel belangrijk als jij kwetsbaar en geradbraakt in je bed ligt. Geef het dus aan als je niet blij bent met de akela die je toebedeeld hebt gekregen.
- Je man z’n overhemden strijken. Dat kan ‘ie namelijk prima zelf. En anders gaat hij maar in de kreukels naar kantoor.
- Teveel mensen op kraamvisite laten komen. Omdat je geen nee durft te zeggen en iedereen de baby zo graag wil zien. Met als gevolg dat jij hondsmoe en doodongelukkig je spruit van hand tot hand ziet gaan, terwijl je eigenlijk de neiging hebt om iedereen die ook maar bij je baby in de buurt komt een linkse directe te verkopen.
- Aan mensen vragen op wie je kind lijkt. Want je wil horen dat ‘ie sprekend op jou lijkt. En je schoonfamilie zal natuurlijk ijzerenheinig blijven beweren dat dat niet zo is.
- Je bevallingsverhaal op Facebook zetten. Ook al was het voor jou een ervaring om nooit te vergeten, je klasgenoten van de basisschool zitten gewoon niet te wachten op een gedetailleerde beschrijving van jouw totaalruptuur. Dus bewaar die anekdotes maar gewoon voor intimi (of voor jezelf, dat mag ook).
- Zelf twee zware boodschappentassen de trap op sjouwen. Opnieuw gehecht moeten worden is namelijk niet iets dat je moet willen.
- Je meest sexy lingeriesetje aan proberen. Want het is toch zonde als je dat kanten stringetje niet kan zien door het vetschort wat erover heen hangt. En trouwens: die netbroekjes uit het ziekenhuis zitten gewoon veel lekkerder.
- Koffie drinken met je meest slanke, kinderloze vriendin. Omdat dat gewoon zelfkastijding is. Haar zie je over een half jaar wel weer. Liefst als zij inmiddels zwanger is en jij een personal trainer hebt ingehuurd.
- Stofzuigen. Want je komt toch je huis niet uit, dus hoe vies kan het nou helemaal worden?
- Laat naar bed. Ja, je kan nu weer gezellig een wijntje drinken met je man. Maar daar krijg je echt wel spijt van als je er ‘s nachts vervolgens om de twee uur uit moet. Lekker met de kippen op stok dus.
- Tegen je gevoel in gaan. Wat anderen ook zeggen/beweren/vinden/prediken. Het doet er namelijk niet toe. Want jij bent net bevallen en het is jouw baby. Dus jouw wil is wet.
Lees ook: 23 Dingen die wél geweldig zijn aan de kraamtijd.
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.