![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
21 Dingen die je niet meer doet als je kinderen hebt
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h480/d480/scalefit/me-to-we/2015/11/ThinkstockPhotos-491207567.jpg)
Het leuke aan ouderschap is (onder andere) dat je een heleboel dingen kunt gaan doen die je daarvoor eigenlijk nooit deed. Twee keer per jaar naar de Efteling bijvoorbeeld (echt, daar kan ik me wéken van tevoren al op verheugen), de gehele collectie Disneyfilms aanschaffen ‘voor de kinderen’, of je oude langspeelplaten van Bert & Ernie weer keihard afspelen (“Zeg, ken jij de pakjespolka, de pakjespolka, hopfalderaaa!”). Gegarandeerd plezier. Maar, daar tegenover staat dat er ook een behoorlijk aantal dingen zijn die je níet meer kunt. Dingen waar je intens van genoot, maar waar je, met de komst van je hartelapjes, helaas afscheid van zult moeten nemen. In ieder geval een tijdje. Zoals:
Lees ook: De 24 voorwaarden van de Club van Uitgeputte Ouders.
- Slapen. Het meest tragische verlies. Als je geluk hebt (héél veel geluk) hoef je maar er maar voor drie maanden afscheid van te nemen. Als je pech hebt, zoals ik, is dit een genot wat je gewoon nooit meer zult kennen.
- Geïnformeerd zijn over de wereld. Dat is vooral problematisch als je journalist bent van origine, zoals ik. Vroeger wist ik wat er in de krant stond, keek ik elke avond naar het Journaal en was ik op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Als je me nu vraagt wat er gaande is in de wereld, kan ik je alleen maar glazig aankijken en mijn schouders ophalen. Na acht uur ‘s avonds tegen me praten is eigenlijk sowieso een verloren zaak.
- Rustig poepen. Niet dat ik voorheen nou uren op de pot doorbracht ofzo, maar met kinderen kun je niet anders dan turbo-ontlasten. Get in en get it out, zeg maar. Want twee minuten te lang drukken en er hangt weer iemand in de gordijnrails. Oh, en de deur dicht doen tijdens de grote boodschap kun je ook vergeten. Er is namelijk altijd wel iemand die er getuige van wil zijn.
- Hobbies. Was jij kampioen pottenbakken of kralen rijgen? Na het baren niet meer. Op het momént dat je namelijk wat voor jezelf gaat doen, begint er iemand in z’n broek te kakken, moet er geLego’d worden, of helpt je kroost je er gewoon aan herinneren dat het niet de bedoeling is dat jij iets anders doet dan cateren en entertainen.
- Genoeg drinken (ja wijn, ‘s avonds, dat wel). Voor hydratatie heb je namelijk geen tijd. Je loopt weliswaar de hele dag met bekers limonade te slepen, maar zelf af en toe een glas achterover slaan, schiet er toch altijd weer bij in. De hoofdpijn van het vochtgebrek wordt er door die wijn ‘s avonds overigens niet beter op.
- Een samenhangende conversatie voeren met een andere volwassene. De helft kun je namelijk niet volgen omdat je kind ook iets Heel Belangrijks moet vertellen. En in het sporadische geval dat iemand wel de kans krijgt om een heel verhaal te doen, ben je alles na 3 seconden weer vergeten (reden: zie punt 1).
- Strijken. Nee oke, dat was misschien niet persé je favoriete bezigheid, maar inmiddels moet je iedere dag gekreukeld naar je werk, aangezien de strijkbout al maanden staat te verstoffen in de bezemkast. Tip: de eerste jaren alleen nog maar spijkerbroeken en stretch t-shirts dragen. Als je eenmaal moeder bent is het gewoon iedere dag ‘casual friday’.
- Rustig eten. Weet je nog, dat je, voor de kinderen, soms heerlijk een uur aan tafel kon zitten, genietend van je eten onder het genot van een goed gesprek? Dat is de eerste jaren na het baren nog slechts een vage herinnering. Want dan probeer je in recordtempo (en met één hand) een bord spaghetti naar binnen te werken, terwijl je tegelijkertijd twee kinderen voedert en voorkomt dat er glazen melk/sap en pannen met Bolognese-saus over de vloer gaan.
- Naar de kapper. Want als er afspraken gepland moet worden, dan zijn die voor het Consultatiebureau, de kindertandarts, de logopedist, peuterballetles, of sensorische integratietherapie. Om je kinderen te groomen dus, vooral niet jezelf.
- Flossen. Echt, wie heeft dáár nou nog tijd voor?
- Orale seks. (Zie argument bij punt 10).
- Schreeuwen tijdens de seks. Toch ongemakkelijk als je peuter dan ‘s ochtends aan de ontbijttafel vraagt of je soms een nare droom had.
- Je wekker zetten. Want je hebt één (of meerdere en als je echt pech hebt gaan die dan in kanon) levende wekker een verdieping lager liggen. Die áltijd eerder afgaat dan je hem geprogrammeerd had.
- Bungee jumpen. Omdat kinderen het over het algemeen waarderen als mama blijft leven en het dientengevolge dus niet verstandig is om jezelf aan een elastiekje van een brug te gooien.
- Brocante shoppen in Parijs. Want het is gewoon geen goed idee om met twee olifanten door een porseleinkast te gaan. En je weet het: you break it, you buy it!
- Iets lekkers helemaal zelf opeten. Ja, of je moet in de badkamer gaan zitten met de deur op slot natuurlijk. Maar daar ruiken ze die gevulde speculaas gewoon doorheen.
- Ziek zijn. Koortsdelirium of niet, de boterhammen met pindakaas moeten toch gesmeerd worden. Dus atten die Ibuprofen en gáán.
- Niks doen. Gewoon, op de bank zitten, voor je uit staren en verder niks. Dat bestaat niet meer. Er is altijd wel iets dat móet. Koken, wassen, billen poetsen, knuffelbeesten schoon stomen, telefoonbomen opstellen, je hebt er zowat drie agenda’s voor nodig.
- Een héle film af kijken. Na het tweede reclameblok schrik je namelijk opeens wakker, in een onmogelijke houding en met een straaltje kwijl uit je mond. Tja, Netflixen kan voortaan alleen nog maar gefaseerd.
- Shoppen voor jezelf. Al je geld is namelijk al op voor je goed en wel op de damesafdeling aangekomen bent. Maar, zeg nou zelf, niks leukers dan een tas vol kinderkleren mee naar huis slepen en dan zien hoe ontzettend leuk het allemaal staat (wel jammer dat na het vijf minuten onder de pindakaas zit).
- Wild stappen. Omdat je niks meer hebt om aan te trekken. En alle hippe tenten ineens vol blijken te zitten met mensen die nauwelijks ouder zijn dan jouw peuter. En je na één martini al katjelam van je barkruk glijdt. En je trouwens dus veel liever thuis Disney dvd’s gaat kijken en morgen weer vroeg op moet omdat je naar de Efteling gaat (jeeej!).
Lees ook: 16 Dingen die je nóóit zou doen… (En echt, nr. 10 doet iedere moeder!).
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.