![Illustratie bij: Cracottes, een gezond tussendoortje voor je kind of toch niet?](https://img.me-to-we.nl/opt/w480/h480/d480/scalefit/me-to-we/2016/03/ThinkstockPhotos-stk72526cor-580x580.jpg)
12 Idiote vragen die mensen stellen als je een baby hebt
![](https://img.me-to-we.nl/opt/w720/h479/d479/scalefit/me-to-we/2016/02/Rare-vragen.jpg)
Als je een baby hebt, ben je ineens the talk of the town. Mensen zijn namelijk gek op baby’s, hun verse ouders en het reilen en zeilen in hun leven. Dat is natuurlijk op zich heel leuk en in het middelpunt van de aandacht staan is best lekker. Maar: waarom krijg je toch altijd van die ráre of soms zelfs ronduit onfatsoenlijke, vragen als jonge ouder? Een greep uit de dingen die je te horen krijgt:
Lees ook: Deze kinderarts laat zien hoe je een huilende baby binnen 1 seconde stil krijgt!
- “Zo, je ziet er wel belabberd uit. Slaap je wel genoeg?” Eh…echt waar? Vraag je dit nou serieus? Halló? Zie je dit kleine mensje op mijn arm? Dat wezentje dat dus elke twee uur een shot melk nodig heeft, omdat ‘ie anders last krijgt van zware ontwenningsverschijnselen (echt Leonardo diCaprio in ‘The Basketball Diaries’ is er niks bij)? Wat denk je nou zelf…? NEE, NATUURLIJK SLAAP IK NIET GENOEG!
- “Hij huilt wel veel, hè?” Nou, nee. Mijn kind is een baby. Die huilen. Omdat ze, zeg maar, nog niet kunnen praten. Als jouw koffiekopje leeg is en je kunt niet fatsoenlijk vragen om nog een bakkie, wedden dat je dan ook begint te mekkeren?
- “Wanneer komt de tweede?” Nou, in ieder geval niet voor mijn hechtingen fatsoenlijk zijn opgelost. En trouwens, vanwaar die haast? Ik was in ieder geval niet van plan om een voetbalelftal te creëren, dus in principe kan ik er best wat tijd tussen laten zitten, hoor.
- “Deed het pijn, de bevalling?” Nee joh, het was héérlijk. Zelden zoiets leuks gedaan. Weet je wat, anders probeer jij het ook eens, dat moet je gewoon voelen. Kan het iedereen aanraden.
- “Zit je nog niet op je oude gewicht?” Nee, niet bepaald. Maar wat fijn dat je dat er nog even inwrijft. Ik vermijd iedere morgen de spiegel, maar gelukkig heb ik jou.
- “Hoezo mag ‘ie geen likje slagroom?” (Meestal gevraagd door Tante Tiny op een verjaardag, die zonder het te vragen een vinger vol slagroom van haar gebakje in je baby’s mondje duwt). Waaróm hij dat niet mag? Nou, omdat ‘ie een baby is. Die dus melk drinkt. En geen slagroom nodig heeft. En oh ja, omdat ik het zeg. Dáárom mag ‘ie geen slagroom.
- “Verwen je hem niet teveel?” Nee inderdaad, door mijn baby op te pakken als hij huilt zal het wel een onuitstaanbaar monster worden. En die 12 keer per dag aan borst is ook niet nodig inderdaad. Gewoon honger laten lijden. Daar wordt ‘ie tenminste hard van.
- “Waarom mag ik niet op kraamvisite komen met een koortslip?” Tja, ik weet niet… Misschien omdat dat hartstikke besmettelijk is?! Mijn baby nog geen immuunsysteem heeft? En hersenvliesontsteking gewoon echt niet tof is? Ik noem maar een dwarsstraat, hoor…
- “Je moet ook wel een beetje genieten van die momenten ‘s nachts met je kleintje, hè?” Oke, ik begrijp dat jij een Ervaren Moeder (ja, met een hoofdletter) bent en dus weet hoe ontzettend snel het allemaal voorbij gaat en bla bla bla, maar echt… Zie je mijn wallen? Niet echt charmant, of wel? Vind je ‘t ook goed als ik met terugwerkende kracht ga genieten van die gebroken nachten? Als mijn kind straks 5 jaar is ofzo?
- “Oh, dat plekje daar, is dat wel normaal?” Weet ik veel of dat normaal is?! Dat vroeg ik me zelf ook al af, maar bedankt dat je mijn onzekerheid nog even aanwakkert. Want ik heb nog niet genoeg om me zorgen over te maken…
- “Rolt/staat/kruipt/loopt/praat ‘ie al?” Om dan vervolgens enigszins zorgelijk “Hmmm…” te mompelen als je ontkennend antwoordt. En jij ‘s avonds vervolgens weer koortsachtig in ‘Oei ik Groei’ gaat zitten bladeren.
- “Slaapt ‘ie al door?” Zie mijn wallen. Zie mijn huispak. Zie punt 1. Shut the f*ck up.
Lees ook: Zo werkt inbakeren (en hoe je er een hoop leed mee kunt besparen).
![Vala van den Boomen](https://img.me-to-we.nl/opt/me-to-we/2019/03/Vala_Juni2018.jpg)
Vala van den Boomen (41 jaar) heeft drie kinderen: een zoon van 12, die autisme heeft, en twee dochters van 10 en 6 jaar, die de chronische aandoening EDS hebben, net als zijzelf. Ze is getrouwd met Mario en werkt als beleidsmedewerker in de Tweede Kamer. De eerste tien jaar van haar moederschap heeft Vala niet geslapen, omdat haar kinderen altijd wakker waren. Die schade probeert ze nu in te halen. En dat is hard nodig, want de puberteit staat voor de deur. Dat brengt weer heel nieuwe uitdagingen met zich mee, dus heeft ze al haar krachten nodig.